ตอนที่ 106

ตอนที่ 106

โจวเต๋อซิงถูกเสียงไม้ตบพิจารณาคดีที่ฟาดลงมาอย่างกะทันหันทำเอาสะดุ้งโหยง กล่าวด้วยสีหน้ารู้สึกได้รับความไม่เป็นธรรมเต็มประดา “ฝ่าบาท เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้นขอรับ”

“อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องที่เจ้าทำร้ายข้าราชการบาดเจ็บ เอาแคเรื่องที่เจ้าฉุดคร่าสตรีกลับมาผู้หนึ่งจากนอกเมืองเมื่อสองวันก่อน เจ้าจะอธิบายอย่างไร” จูซวงเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งเครียด

“กระหม่อมกับสตรีผู้นั้นมีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน จะเรียกว่าฉุดคร่าได้อย่างไร อีกทั้งกระหม่อมก็มอบสินสอดให้ฝ่ายนั้นแล้วด้วยขอรับ” โจวเต๋อซิงแก้ตัวน้ำใสใจจริง

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คนเฮฮัด เบิกตัวโจทก์” จูซวงเอ่ย

ชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าที่มีรอยปะซ่อมแซมเต็มไปหมดเดินขึ้นมาบนศาล คุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อยแล้วเอ่ย “ราษฎรผู้น้อยเจี่ยซาน คารวะท่านอัครมหาเสนาบดี”