ตอนที่ 103

ตอนที่ 103

จูเปียวและจูซวงนอนกอดกันกลมอย่างหลับสนิท เมื่อคืนทั้งสองดื่มมากเกินไป ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมแยกจากกัน สกุลฉางจึงทำได้เพียงสั่งให้คนยกทั้งสองไปที่โถงข้างของตำหนักองค์รัชทายาท ทั้งคู่กอดกันนอนอยู่อย่างนั้นทั้งคืน

โถงข้างตำหนักองค์รัชทายาท

“ภรรยาดี จูบหน่อย จุ๊บๆ”

“หมิ่นหมิ่น ปิงเอ๋อร์ อย่าก่อกวน ข้าจะนอนต่ออีกหน่อย”

จูซวงงัวเงียรู้สึกว่ามีคนจูบหน้าตนเอง ยังนึกว่าอยู่ที่บ้านตนเอง จึงพาดขาลงบนเอวของอีกฝ่ายโดยสัญชาตญาณ

เสียงกรนของอีกฝ่ายดังขึ้นเรื่อยๆ จูซวงยิ่งฟังยิ่งรู้สึกไม่ถูกต้อง ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

“เวรเอ๊ย!”

จูซวงถีบคนข้างกายตกเตียงไปหนึ่งที จูเปียวที่ร่วงลงพื้นก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน เอ่ยด้วยความงัวเงียว่า “ภรรยา เจ้าคิดฆาตกรรมสามีหรือ!”