ตอนที่ 57

ตอนที่ 57

“ดูท่ามีบางคนรอไม่ไหวแล้วสินะ” จูหยวนจางเอ่ยขึ้นอย่างใช้ความคิด ก่อนจะโบกมือหลังขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เฝ้าดูต่อไปเถิด” “กระหม่อมขอทูลลา” เอ้อร์หู่ถอยออกจากห้องทรงพระอักษร

ในวันต่อ ๆ มา จูหยวนจางยังคงออกว่าราชการและตรวจฎีกาตามปกติ ราวกับไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น

ฮองเฮาหม่าและคนอื่น ๆ โดยมีจูเปียวและจูซวงร่วมเดินทาง เดินทอดนัยน์ตาเอื่อยเฉื่อยอยู่ริมทะเลสาบซีหู

ขอบตาข้างหนึ่งของจูเปียวเขียวช้ำ ส่วนมุมปากของจูซวงบวมปูด เมื่อเย็นวานตอนทานอาหาร ทั้งสองต่างจ้องหน้ากันด้วยความโมโห หลังทานเสร็จก็หาสถานที่เปิดฉากประลองตัวต่อตัว จูซวงที่มีวรยุทธ์ย่อมไม่ได้ลงมือจริงจัง สองพี่น้องชกตบกันด้วยท่าทางไร้กระบวนท่าราวกับเด็กสองคน จูซวงซัดกำปั้นเข้าเบ้าตาจูเปียว จูเปียวได้ทีตอนจูซวงเผลอชกเข้ามุมปากพอดี