กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 17
ชนแก้วร่ำสุรากับหวังเป่าป่าวจนกระทั่งท้องฟ้ามืดค่ำ ทั้งสองคนก็เมามายเสียแล้ว
จูซวงโอบไหล่หวังเป่าป่าวพลางเอ่ย “สหาย จวนใหญ่โตของเจ้าเหตุใดยามค่ำคืนจึงเงียบเหงาวังเวงเช่นนี้ นี่เพราะไม่มีสตรีอย่างไรเล่า ไป! พี่ใหญ่จะพาเจ้าไปหาน้องสาว!”
“ไป! พี่ใหญ่ หน้าประตูคือแม่น้ำฉินหวย ไปหาแม่นางน้อยกัน!” หวังเป่าป่าวก็เมาหนาบไม่แพ้กัน ทั้งสองโอบไหล่คล้องแขนเดินโซเซออกไปด้านนอก ชั่วขณะยังมีเสียงหัวเราะชั่วร้ายเล็ดลอดออกมา พึงเดินไปถึงประตูใหญ่ ด้านหลังพลันมีเสียงเย็นชาสายหนึ่งเอ่ยถาม “พวกเจ้าจะไปไหน?”
จูซวงฟังแล้วขมวดคิ้วหงุดหงิด หันกลับไปก็กล่าว “เหล่าจื่อจะไปที่ใดเกี่ยวอันใดกับเจ้า!”
“ถูกต้อง! พี่ใหญ่พูดถูกต้อง! เกี่ยวอันใดกับเจ้า!” หวังเป่าป่าวก็เอ่ยสำทับ
“ลองก้าวไปอีกก้าวดูสิ!”