ตอนที่ 6

ตอนที่ 6

ภายในโถง หมอหลวงทั้งหลายต่างเร่งรีบถวายการรักษาแก่จูซวง

นอกโถง จูหยวนจางฟังจูเปียวเล่าเรื่องราวทั้งหมดโดยละเอียด ใบหน้าของจูหยวนจางเคร่งขรึมดุจสายน้ำ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยว่า “เอ้อร์หู่ เรียกตัวเว่ยกั๋วกงสวีต๋า เอ้อกั๋วกงฉางอวี้ชุน หานกั๋วกงหลี่ซ่านฉาง และเฉิงอี้ป๋อหลิวป๋อเวิน”

ผ่านไปไม่นาน หมอหลวงท่านหนึ่งก็มากราบทูลรายงานว่า จูซวงไม่เป็นอะไรมาก เพียงแต่มีบาดแผลจากดาบหลายแห่ง ทว่าไม่โดนอวัยวะภายใน พักผ่อนรักษาตัวอย่างเหมาะสม ทานยาสักสองเดือนก็หายเป็นปกติ

จูหยวนจางที่หัวใจแขวนอยู่บนเส้นด้ายพลันวางใจลงได้ จิบชาคำหนึ่ง รดริมฝีปากที่แห้งผากให้ชุ่มชื้น จูเปียอลุกขึ้นเอ่ยกับจูหยวนจางว่า “เสด็จพ่อ กระหม่อมจะไปดูน้องชายคนที่สองขอรับ”

“อืม ไปเถิด”