บทที่ 15 — ฝ่าทุกความเป็นไปไม่ได้

บทที่ 15 — ฝ่าทุกความเป็นไปไม่ได้

อาร์คีไทป์คือตัวแทนของทุกสิ่งที่ชื่อของมันสื่อถึง

อมัลกัม ตามนิยามแล้ว คือการรวมหลายสิ่งเข้าเป็นหนึ่ง เหมือนภาวะเอกฐานที่กลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า แรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานได้ ทันทีที่ขากรรไกรงับลงบนส่วนที่เล็กที่สุดของเหยื่อ

นี่แหละคือความหมายของการเป็นอาร์คีไทป์แห่งการหลอมรวม

ฟรอสต์ผู้ถูกล่ากลายเป็นผู้ล่าในพริบตา เธอพุ่งตัวใส่ผู้กล่าวหาโดยแทบไม่สนความปลอดภัยของตัวเอง การฟาดลวงตาด้วยปีกบิดเบี้ยวของพวกมันโดนเธอแน่ ๆ

สัญชาตญาณหนีเร่งเครื่องสุดขีด แต่หัวใจที่พลุ่งพล่านกลบเสียงคร่ำครวญของร่างกายจนหมด ขณะที่เธอบุกต่อ เบี่ยงตัวหลบการฟาดครั้งหนึ่งได้ทันพอดี ส่วนอีกครั้งฝังเข้าอกเต็ม ๆ

แต่นั่นไม่สำคัญ การโจมตีอ่อนแรงลงมากแล้ว ถึงขั้นแค่ฝังเข้าไปตื้น ๆ มันทรมานก็จริง แต่ความหิวเหนือกว่าหลายพันเท่า

เธอใช้โอกาสนี้งับปีกที่ติดอยู่อย่างดุร้าย ฟื้นฟูมานาไปพร้อมกัน ทุกคำที่กัด ขึ้นอยู่กับว่ากินไปเท่าไหร่ ฟื้นฟูได้ถึง 50 MP ต่อคำ

แค่สองคำก็พอให้ร่ายฮีลขั้นสูงได้อีกครั้ง เธอดิ้นหลุดแล้วบุกต่อ ปล่อย [ต่อย] เต็มแรงเข้าอกตัวที่อ่อนแอกว่า ก่อนพุ่งลงไปที่ขามัน พอขาเล็กลีบเหมือนกิ่งไม้อยู่ในระยะ เธอก็งับลงไปกินสองคำรวด จนมันขยับไม่ได้แล้วล้มครืนลง

ทุกครั้งที่ใช้ต่อย เธอต้องปิดสเตซิสยืดเวลาก่อน ไม่อย่างนั้นสกิลต่อยจะไม่ทำงาน