เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 177 การขายโอสถ
เมื่อเห็นว่าสถานะปรมาจารย์นักหลอมโอสถของตนถูกเปิดเผยออกมาแล้ว ทุกคนกลับทำหน้าตาเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดา หลู่อี้จึงลูบจมูกพลางคิดในใจว่า
“ปรมาจารย์นักหลอมโอสถที่อายุน้อยถึงเพียงนี้กลับไม่มีใครประหลาดใจเลยหรือ? พรสวรรค์ที่ข้าแสดงออกมาให้เห็นก่อนหน้านี้คงจะทำให้พวกเขาแปลกใจจนหมดสิ้นไปแล้วกระมัง?”
ปรมาจารย์นักหลอมโอสถที่อายุน้อยถึงเพียงนี้ย่อมทำให้ทุกคนในนิกายมรรคโอสถตื่นตะลึงเป็นธรรมดา หากเรื่องนี้เกิดขึ้นกับผู้อื่นย่อมต้องได้รับสายตาที่ตื่นตะลึงอย่างใหญ่หลวง
ทว่าเมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นกับหลู่อี้ พวกเขากลับไม่รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย สาเหตุหลักเป็นเพราะพรสวรรค์ที่หลู่อี้แสดงออกมาก่อนหน้านี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไป
สถานะปรมาจารย์นักหลอมโอสถที่เปิดเผยออกมาจากตัวเขา ไม่สามารถกระตุ้นความประหลาดใจของผู้คนได้อีกต่อไป
ตราบใดที่หลู่อี้ไม่ได้ทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายจนเกินขอบเขตของพวกเขา ไม่ว่าจะมีเรื่องประหลาดใดเกิดขึ้นกับหลู่อี้ พวกเขาก็ต่างมีภูมิต้านทานในการยอมรับได้พอสมควร
คนที่บรรลุระดับปรมาจารย์นักหลอมโอสถในวัยเดียวกับหลู่อี้ในอดีตก็เคยมีมาแล้ว ดังนั้นเมื่อทุกคนเห็นว่าเป็นหลู่อี้ จึงคิดเพียงว่า อ้อ ก็ปกติธรรมดานี่นา
ตราบเท่าที่ระดับตบะของหลู่อี้ไม่ได้พุ่งทะยานไปถึงขอบเขตแก่นทองคำในทันที เหล่าศิษย์นิกายมรรคโอสถก็แสดงท่าทีว่ายอมรับได้