0174

⬢⬢⬢

ตอนที่ 174 ต้นเทพปฐมสวรรค์

เวลาล่วงเลยมาถึงวันที่สี่อย่างรวดเร็ว

อาจเป็นเพราะเซี่ยงเกาเหยาสามารถหยั่งรู้ความเคลื่อนไหวของหลู่อี้ได้ตลอดสามวันที่ผ่านมา จนเข้าใจเจตนารมณ์ของหลู่อี้แล้วว่าเขาไม่มีแผนจะออกไปเพ่นพ่านที่ไหน หรือไม่ก็วิชาห้วงมิติของเซี่ยงเกาหยาอาจบรรลุขีดจำกัดแล้ว

ในที่สุดเขาก็ไม่ได้เตรียมตัวที่จะคอยจ้องมองหลู่อี้อยู่ตลอดเวลาอีกต่อไป เห็นได้จากที่เขาปรากฏร่างขึ้นมาจากความว่างเปล่า แล้วบินไปยังขุนเขาที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่งของนิกายมรรคโอสถ

ทันทีที่เซี่ยงเกาเหยาจากไป หลู่อี้ก็พบว่าความรู้สึกที่ถูกจ้องมองจนตัวเขารู้สึกอึดอัดไปทั้งร่างนั้นได้หายไปแล้ว

เมื่อค้นพบเช่นนี้ หลู่อี้จึงมั่นใจได้ว่าตลอดสามวันที่ผ่านมามีคนคอยจับจ้องเขาอยู่ตลอดเวลาจริงๆ

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลู่อี้ก็ยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐานของตนว่า ผู้ที่คอยเฝ้าสังเกตเขาอย่างลับๆ อยู่นี้ คืออาจารย์จอมปลอมที่เขายังไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลู่อี้ก็รู้สึกวางใจลง เพียงแต่ในใจกลับนึกว่าอาจารย์จอมปลอมผู้นี้ดูจะมีนิสัยประหลาดอยู่บ้าง

และในขณะที่หลู่อี้กำลังคิดเช่นนั้น ชายชราจมูกแดงคนหนึ่งที่อยู่แนวหน้าก็รู้สึกคันจมูกขึ้นมาทันทีจนอยากจะจาม