เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
เขาตั้งใจจะไปเรียนรู้วิธีการต่อสู้ของผู้อื่นให้มากขึ้น จากนั้นจึงสรุปผล และไปหาคนเพื่อประลองฝีมือฝึกฝนในท้ายที่สุด
รอจนเขาฝึกฝนเสร็จสิ้นจนคุ้นเคยกับสไตล์การต่อสู้ในขอบเขตก่อรากฐานแล้ว เมื่อนั้นก็ถึงเวลาที่ต้องคิดบัญชีกับเจียงเทียนผู้นี้
เมื่อเห็นหลู่อี้จากไปเช่นนั้น ศิษย์นิกายมรรคโอสถที่เพิ่งแนะนำเขาเมื่อครู่ก็ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม
อันที่จริงศิษย์ผู้นี้ยังมีประโยคหนึ่งที่ยังไม่ได้พูดออกมา นั่นก็คือเหตุผลที่เจียงเทียนหาเรื่องหยางจวิ้นและคนอื่น ๆ นั้นมีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นเพราะตัวหลู่อี้เอง
เดิมทีศิษย์ผู้นี้คิดว่าหลังจากที่ตนพูดเช่นนั้น ท่านอาจารย์อาน้อยผู้นี้ควรจะแสดงท่าทีอะไรบ้าง ไม่นึกเลยว่าตอนนี้กลับเดินจากไปอย่างหมดสง่าราศีเช่นนี้
ไม่เพียงแต่ไม่ได้ออกหน้าแทนหยางจวิ้นและคนอื่น ๆ กลับทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดินมุ่งหน้าไปยังค่ายกลจุดถัดไปเพื่อเฝ้าดูการประลองต่อ
ศิษย์คนนั้นอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นหลู่อี้จากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองแม้แต่นิดเดียว เขาก็ถ่มน้ำลายเบาๆ พร้อมกับดูแคลนหลู่อี้ในใจ นึกไม่ถึงว่าผู้อาวุโสรุ่นเยาว์แห่งนิกายโอสถผู้นี้จะเป็นคนขี้ขลาดตาขาวถึงเพียงนี้
ในขณะนั้นหลู่อี้ไม่รู้เลยว่าการยอมอดทนชั่วคราวของตนถูกผู้อื่นดูแคลน แต่ต่อให้รู้เขาก็คงหัวเราะข้ามผ่านไปเท่านั้น