0141

⬢⬢⬢

ตอนที่ 141 เรื่องกลุ้มใจของต่งซินถง

หลังจากลุกขึ้นจากพื้น ปู้ฝานเดินไปข้างกายหลู่อี้ด้วยสีหน้าเลื่อมใสศรัทธาแล้วเอ่ยถาม “ท่านพ่อ ปีกที่อยู่ด้านหลังท่านเมื่อครู่ทำออกมาได้อย่างไรหรือขอรับ ข้าสามารถเรียนรู้ได้หรือไม่?”

เมื่อเห็นปู้ฝานมองมาที่ตนด้วยท่าทีเลื่อมใสศรัทธา หลู่อี้ก็รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างยิ่ง เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะเล็กๆ ของปู้ฝานพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

“เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้ว ปู้ฝานของพ่อจะต้องเป็นผู้ที่สามารถครองโลกบำเพ็ญเซียนได้ทั้งแผ่นดินในอนาคตแน่นอน วิชาปีกวายุเพียงแค่นี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใด”

“จริงหรือขอรับ? เช่นนั้นตอนนี้ข้าเรียนได้เลยหรือไม่?” ปู้ฝานถามด้วยความตื่นเต้น

“หากเป็นตอนนี้ยังไม่ได้ เจ้าต้องรอจนกว่าจะอายุครบสิบสองปีเสียก่อน ถึงจะเรียนได้”

เมื่อได้ยินหลู่อี้บอกว่าต้องรอจนอายุสิบสองปีถึงจะเริ่มเรียนวิชาอาคมได้ ใบหน้าเล็กๆ ของปู้ฝานก็หงอยลงในทันที

เห็นปู้ฝานจู่ๆ ก็หมดความกระตือรือร้น หลู่อี้จึงรีบเอ่ยปลอบใจว่า “เดี๋ยวเดียวเท่านั้น อีกประเดี๋ยวเจ้าก็จะอายุเจ็ดปีแล้ว รออีกเพียงห้าปีก็ได้แล้ว”

ในขณะที่สองพ่อลูกหลู่อำลังพูดคุยเรื่องการบำเพ็ญเซียนอยู่นั้น ต่งซินถงที่อยู่ข้างๆ กลับมีสีหน้าหม่นหมองลง