0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 การปล้นชิงสูตรโอสถสร้างรากฐาน

หลังจากได้เห็นข่าวสารนี้ หลู่อี้ก็ตื่นเต้นจนกอดปู้ฝานแล้วจุ๊บแก้มไปหลายฟอด

ทำเอาปู้ฝานเบะปากอย่างไม่พอใจพลางกล่าวว่า “ท่านพ่อ น้ำลายของท่านเปื้อนหน้าข้าหมดแล้ว”

“ฮ่าฮ่า พ่อดีใจเกินไปหน่อยเลยไม่ทันระวัง ปะ ฝ่ายพ่อจะพาลูกไปกินของอร่อยกัน”

“จริงหรือ เย้! ท่านพ่อดีที่สุดเลย” เมื่อปู้ฝานได้ยินว่าจะได้ไปกินของอร่อย ดวงตากลมโตก็กลอกไปมาพลางตะโกนด้วยความดีใจ

หลู่อี้พาปู้ฝานไปยังถนนสายหนึ่งในอำเภอกู่หลินที่ขึ้นชื่อเรื่องการขายของกินเล่น ทั้งสองกินกันจนเต็มคราบอย่างสุขใจก่อนจะกลับไปยังจวนตง

เมื่อต่งซินถงได้กลิ่นหอมฟุ้งจากตัวทั้งสอง นางก็ค้อนหลู่อี้หนึ่งวงแล้วกล่าวอย่างงอน ๆ ว่า “ท่านเป็นพ่อคนประสาอะไรกัน ถึงชอบพาเด็กไปตะลอนกินของมั่วซั่วอยู่ได้ทุกวัน เด็กจะไปร่างกายแข็งแรงเท่าท่านได้อย่างไร หากกินอะไรจนท้องไส้เสียขึ้นมาจะทำอย่างไร”

เมื่อได้ยินคำพูดของต่งซินถง หลู่อี้กับปู้ฝานก็สบตากัน หลู่อี้เลิกคิ้วให้ปู้ฝานหนึ่งที เจ้าหนูเข้าใจความหมายจึงฉีกยิ้มแล้ววิ่งออกไปกอดต้นขาของต่งซินถงพลางออดอ้อนทันที

เผชิญกับลูกไม้ของปู้ฝาน ต่งซินถงก็พ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว ในใจของนางย่อมรู้ดีว่าตราบใดที่มีหลู่อี้อยู่ ปู้ฝานไม่มีทางเจ็บท้องแน่ อีกอย่างต่อให้เจ็บขึ้นมา ก็ยังมีหลู่อี้ที่เป็นผู้บำเพ็ญเซียนอยู่ทั้งคน ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร