เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 130 เข้าหมู่บ้านอย่างเงียบเชียบ ไม่ใช้ปืน
ทันทีที่ก้าวผ่านทางเข้าค่ายกลของแดนลี้ลับ หลู่อี้ก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเบาบางขณะถูกเคลื่อนย้ายเข้ามา
เมื่อเข้ามาในแดนลี้ลับแล้ว หลู่อี้กวาดตามองรอบข้างเล็กน้อย แล้วก็พบว่าแดนลี้ลับแห่งนี้ดูเหมือนจะไม่มีความแตกต่างจากโบราณสถานเลย
หากจะให้พูดถึงความแตกต่าง ก็คงเป็นเพราะว่าไม่มีหมู่สิ่งก่อสร้างเหมือนในซากปรักหักพังนั้น เพราะหลู่อี้กวาดสายตามองไปรอบๆ แล้ว กลับไม่พบสิ่งก่อสร้างใดๆ เลย
หากจะให้กล่าวถึงความแตกต่าง ก็คือที่นี่ไม่มีกลุ่มอาคารที่อยู่ในโบราณสถาน เพราะเมื่อหลู่อี้กวาดสายตามองออกไป เขากลับไม่พบสิ่งปลูกสร้างใด ๆ ในละแวกนั้น
ทว่าก็มีจุดที่เหมือนกันอยู่บ้าง เช่น ปราณวิญญาณที่เข้มข้นกว่าโลกภายนอกมาก
แดนลี้ลับแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับนิกายอัสนีวิญญาณ จึงเป็นแดนลี้ลับที่ปราณอสนีเป็นหลักโดยธรรมชาติ ดังนั้นความเข้มข้นของปราณที่สูงที่สุดภายในจึงเป็นปราณอสนี
ถึงกระนั้น แม้ว่าภายในจะเต็มไปด้วยปราณอสนีเป็นหลัก แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นทำให้หลู่อี้ผู้ฝึกวิชาสายฟ้าพิฆาตจนถึงระดับขอบเขตสมบูรณ์สามารถร่ายเวทได้ในทันที
หลังจากประเมินคร่าวๆ ดูแล้ว เขาใช้เวลาไม่ถึงครึ่งอึดใจก็สามารถร่ายวิชาสายฟ้าพิฆาตได้หนึ่งครั้งในแดนลี้ลับนี้