เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 หญ้าต้นกำเนิดเหมันต์
บทที่ 127 หญ้าต้นกำเนิดเหมันต์
หลังจากเข้าสู่เมืองวิญญาณเหมันต์ หลู่อี้ก็ตรงไปยังโรงเตี๊ยมที่พี่น้องตระกูลสยงเคยพักอยู่ก่อนหน้านี้ทันที
เมื่อถึงโรงเตี๊ยม ก็เป็นดั่งที่เขาคาดการณ์ไว้ในใจ พี่น้องทั้งสองได้ออกจากเมืองวิญญาณเหมันต์ไปนานแล้ว
เมื่อเห็นว่าพี่น้องตระกูลสยงกลับเมืองวายุวิญญาณไปแล้ว หลู่อี้ก็ไม่มีความตั้งใจจะอยู่ในเมืองนี้อีกต่อไป
ทว่าก่อนจะกลับไปยังเมืองวายุวิญญาณ เขายังมีเรื่องหนึ่งที่ต้องสะสาง นั่นคือการกำจัดเซียวถิงที่ชิงจากไปก่อนหน้าเพื่อถอนรากถอนโคนภัยในอนาคต อีกทั้งเซียวถิงยังแตกต่างจากผู้บำเพ็ญอิสระระดับหลอมปราณขั้นสามคนอื่นๆ ที่เขาเคยพบเจอ
คนจำพวกนั้นเปรียบเสมือนมดปลวกสำหรับเขา แม้จะเป็นศัตรูกับเขา คนกลุ่มนี้ก็ไม่กล้าริอ่านล้างแค้น แต่เซียวถิงนั้นต่างออกไป เขาผู้นี้คือศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายเซียน หากไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน ย่อมต้องทะลวงผ่านไปสู่ขอบเขตก่อรากฐานได้อย่างแน่นอน
ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับเซียวถิง หลู่อี้จึงจำเป็นต้องถอนรากถอนโคน มิฉะนั้นย่อมเท่ากับการฝังรากภัยหายนะไว้ให้ตนเอง ทว่าปัญหาที่หลู่อี้ต้องเผชิญในตอนนี้คือเขาไม่ทราบสถานการณ์ของเซียวถิงเลย
ทว่าการที่เขาไม่ทราบนั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ยังมีคนอีกมากที่รู้เรื่องนี้ ยกตัวอย่างเช่นเจียงเฟิง ที่ย่อมต้องทราบสถานการณ์ของเซียวถิงอย่างแน่นอน เมื่อนึกถึงจุดนี้หลู่อี้จึงหยิบยันต์ส่งเสียงหมื่นลี้ออกมาและส่งข้อความไปหาเจียงเฟิง