เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 โบราณสถาน
หลังจากหลู่อี้เดินเข้าไปแล้ว ชายหนุ่มยังคงมีสีหน้าไม่ยินยอม ทว่าเขาไม่กล้าพูดอะไรมากไปกว่านี้ เพราะทุกอย่างที่เขามีในตอนนี้ล้วนมาจากอาของเขา อาสุภาพผู้เคยเอาใจใส่เขาอย่างยิ่งกลับตำหนิติเตียนเขาต่อหน้าคนนอกเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกเคียดแค้นอย่างมากในขณะนี้
ชายวัยกลางคนสังเกตเห็นอาการของหลานชายตนเอง จึงกล่าวขึ้นอย่างนุ่มนวลว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าจึงให้เจ้าขอโทษ?”
ชายหนุ่มเมื่อได้ยินอาของตนเอ่ยถามเช่นนั้น จึงกล่าวตัดพ้อกับอาว่า:
“ท่านอา ท่านให้ข้าขอโทษคนนอกคนหนึ่งทำไมกัน อีกอย่างเขาก็แค่ระดับหลอมปราณขั้นหก ท่านเป็นถึงผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณขั้นแปด เหตุใดต้องกลัวเขาด้วย?”
ชายวัยกลางคนเมื่อได้ยินคำกล่าวของชายหนุ่มก็ส่ายหน้า แล้วถอนหายใจกล่าวว่า: