กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 จบบริบูรณ์
“จนกระทั่งครั้งหนึ่งผมบังเอิญเห็นเธอตั้งใจอยู่กับอะไรบางอย่าง แล้วเกิดความรู้สึกอยากปัดผมที่หลุดลุ่ยของเธอไปเสียบไว้หลังใบหู”
“การได้เห็นแสงแดดสาดลงบนขนตาของเธอพอดี ตอนที่เธอขมวดคิ้ว แล้วเผลอใช้ปลายปากกาแตะริมฝีปากเบา ๆ อย่างไร้ความรู้ตัว…
ในชั่วขณะเหล่านั้นเอง ผมถึงได้ตระหนักว่า อันที่จริง ‘ความรัก’ ไม่ใช่ทฤษฎีที่ต้องเรียนรู้ แต่เป็นสัญชาตญาณที่เมื่อเธอปรากฏตัวขึ้น เหตุผลทั้งหมดของผมก็ถอยออกไปโดยอัตโนมัติ”