กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 ใครนะ? อวี้เตา? รับลูกศิษย์?
เผยเยี่ยนจิ้นนั่งอยู่ข้างล่างเวที สายตาอ่อนโยนเฝ้ามองร่างของเหวินหร่านจู๋ไม่ห่าง
ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย ทว่าในใจเวลานี้กลับสงบนิ่งไม่ได้เลย น้องรักในยามตั้งใจช่างงดงามเหลือเกิน น้องรักมีเสน่ห์มาก เก่งกาจมาก รักน้องรักที่สุด น้องรัก...
ยี่สิบนาทีต่อมา เหวินหร่านจู๋วางมีดแกะสลักลง
เธอหยิบผลงานชิ้นนั้นขึ้นมา แล้วหันหน้าไปทางผู้คนทั้งงาน
มันไม่ใช่ก้อนหินดื้อรั้นก้อนเดิมอีกต่อไป แต่เป็นผลงานศิลปะที่สั่นสะเทือนจิตใจผู้คน
นั่นคือลูกเหยี่ยวตัวหนึ่งที่กำลังมุดออกมาจากซอกหินอย่างยากลำบาก
ความขรุขระของหินถูกเก็บรักษาไว้อย่างสมบูรณ์แบบจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเหยี่ยว เต็มไปด้วยความรู้สึกของพละกำลังอันดิบเถื่อน