กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 นี่เรียกว่าประลองชี้แนะเหรอ?
พอพูดจบ เผยเยี่ยนจิ้นเพิ่งจะลุกขึ้น เหวินหร่านจู๋ก็ยกมือห้ามไว้
ดวงตาของเธอเรียบเฉย “ไม่ต้อง ฉันไปเองก็ได้ ถ้าหาทางไม่เจอ ก็แค่ถามใครสักคนก็พอ”
เผยเยี่ยนจิ้นสบตากับเธอ แม้ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงปฏิเสธ แต่ก็ยังพยักหน้า “ก็ได้”
เหวินหร่านจู๋ลุกขึ้น เอาเสื้อขนเป็ดพาดไว้ที่ข้อพับแขน สวมเพียงเสื้อไหมพรมคอสูงสีดำตัวบาง
เธอพยักหน้าเล็กน้อยให้ว่านมู่ชิงกับผู้อาวุโสหลายคน ถือเป็นการอำลา แล้วผลักประตูออกไป
ไอเย็นนอกประตูปะทะใบหน้า แต่เธอราวกับไม่รู้สึกตัว ก้าวอย่างสงบเยือกเย็นขึ้นไปบนทางเดินหินศิลาคราม
เผยเยี่ยนจิ้นหันหน้า มองผ่านหน้าต่างไม้แกะสลักไปยังแผ่นหลังของเธอที่หายลับเข้าไปในป่าไผ่ลึก