กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 คนขี้อวด
เหวินหร่านจู๋หลับตาลง สัมผัสถึงความเสียวซ่านที่ส่งมาจากเรือนกาย กลิ่นอายเย็นสดชื่นนั้นพันเกี่ยวอยู่กับกลิ่นสนเฟอร์บนตัวเขา
ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอกลับค่อย ๆ ลืมตาขึ้นท่ามกลางบรรยากาศหวานละมุนนั้น
ดวงตางดงามที่เคยพร่ามัวเพราะฤทธิ์เหล้า บัดนี้กลับใสกระจ่าง ไม่หลงเหลือความวาบหวามแม้เสี้ยวเดียว ราวกับเป็นผู้ชมที่ถอยออกมาจากฉากการแสดงอันครึกครื้น
เธอปล่อยให้เขากอดและจูบ ปลายนิ้ววนเล่นอย่างไม่ใส่ใจอยู่กับปลายผมที่เปียกชื้นเล็กน้อยตรงต้นคอของเขา จนกระทั่งจอโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟสว่างขึ้นอย่างเงียบ ๆ แล้วดับลง แล้วสว่างขึ้นอีกครั้ง
นั่นคือการแจ้งเตือนข้อความจากจินเหมา