กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 ปรมาจารย์เสียนชิง?!
เธอคลี่กระดาษเซวียนออกแผ่นหนึ่ง ใช้ที่ทับกระดาษหยกขาวทับมุมทั้งสองข้างไว้
การฝนหมึกเป็นงานที่ต้องใช้ความใจเย็น แท่งหมึกวาดเป็นวงกลมบนจานฝนหมึก วนเป็นวงแล้ววงเล่า ราวกับมีท่วงทำนองไร้เสียงชนิดหนึ่ง
น้ำสะอาดค่อย ๆ ย้อมด้วยสีหมึก จากจางกลายเป็นเข้ม จากตื้นเขินสู่ลึกล้ำ
ยามที่เธอฝนหมึกนั้นจดจ่อเป็นอย่างยิ่ง มือขวาวาดเป็นวงกลมอย่างมั่นคง มือซ้ายวางพาดขอบโต๊ะ ทั้งร่างสงบนิ่งดั่งรูปสลักกระเบื้องเคลือบขาว
เมื่อหมึกฝนเสร็จแล้ว เธอก็คีบพู่กันขนหมาป่าด้ามเล็กขึ้นมา ปลายพู่กันปาดเบา ๆ ที่ขอบจานฝนหมึกสองที แล้วยกข้อมือจรดพู่กัน
ภายในห้องเงียบสงบยิ่งนัก มีเพียงเสียงเสียดสีแผ่วเบาระหว่างปลายพู่กันกับกระดาษเซวียนเท่านั้น