กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 ทำไมถึงเป็นเหวินหร่านจู๋อีกแล้ว?!
ชายหนุ่มตักข้าววางตรงหน้าเธอแล้วเลื่อนไปให้
เหวินหร่านจู๋นั่งลงหน้าโต๊ะอาหาร ตักโจ๊กเข้าปากคำหนึ่ง ความหนืดกำลังดี อุณหภูมิก็กำลังดี
เธอกินไปคำหนึ่ง แล้วคีบเกี๊ยวนึ่งขึ้นมากินอีกชิ้น
เผยเยี่ยนจิ้นมองดูแล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มที่มุมปาก “ดูท่าผมจะมาได้จังหวะพอดี”
เหวินหร่านจู๋ดื่มโจ๊กต่อ “อืม กำลังจะกดสั่งอาหารพอดี”
ชายหนุ่มได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนหน้าก็ยิ่งกว้างขึ้นจนปิดไม่มิด “งั้นก็ดีแล้ว”
มาได้จังหวะพอดีก็เพียงพอแล้ว
เขาวางแขนประสานกันไว้บนโต๊ะแล้วจ้องมองเธอเขม็ง “ได้ยินว่าเดือนหน้าเธอจะปรากฏตัวต่อสาธารณะครั้งแรกที่มหาวิทยาลัยฮ่องกงเหรอ?”
เหวินหร่านจู๋พยักหน้าขณะกิน “อืม”