กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 253 ถ้างั้นเธอก็ช่วยพวกเราต่อไปสิ!
เฉิงซูหรงถูกท่าทีของเหวินหร่านจู๋ทำให้หน้าถอดสีจนซีดเผือด เธอหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไปทันที รองเท้าหลุดไปข้างหนึ่งก็ไม่สนที่จะเก็บ เธอวิ่งเท้าเปล่ามุ่งหน้าลงเขา พลางนึกเสียดายที่ตนเองไม่ได้มีขาเพิ่มอีกสักสองข้าง
เหวินหร่านจู๋หางตาเหลือบเห็นเธอ หอบหายใจเบา ๆ พลางหรี่ตาลง รอจนเฉิงซูหรงวิ่งออกไปได้สิบกว่าก้าว เธอก็ยกมือขึ้น โยนพลั่วเหล็กในมือออกไป มันหมุนคว้างอยู่กลางอากาศก่อนจะกระแทกเข้าที่หลังของเฉิงซูหรงเต็มแรง
เฉิงซูหรงพุ่งตัวไปข้างหน้าแล้วล้มคว่ำหน้าลงกับพื้น ปากคาบดินไปเต็มคำ พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นแต่ก็ไม่สำเร็จ
พลั่วเหล็กกระเด้งเล็กน้อยก่อนจะตกไปในพุ่มหญ้าข้าง ๆ เกิดเสียงทึบดังขึ้นเบา ๆ
“หรงหรง!”