กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 วนไปวนมาจนตัวเองพินาศ
หานเฉากลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ถอยไปหลบหลังจี้อวี้ไป๋เล็กน้อย
เขาคิดว่าพอกลับไปวันนี้ โจวเซี่ยนคงจะตบเขาให้ตาย แล้วลูกพี่ก็คงจะตบโจวเซี่ยนให้ตายเหมือนกัน
จี้อวี้ไป๋ยังไม่ทันเอ่ยปาก อีกด้านของท่าเรือก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น
ครั้งนี้ไม่ใช่เจ็ดแปดคัน แต่เป็นสิบกว่าคัน รถเก๋งสีดำล้วน ตัวรถสะท้อนแสงเย็นเยียบกลางแดด
รถจอดลง ประตูรถเปิดออก คนกว่าร้อยคนลงมาจากรถ สวมเสื้อคลุมกันน้ำสีดำเหมือนกันหมด มือถือเครื่องมือเหล็กคนละชิ้น และเหน็บปืนไว้ด้านหลังเอวทุกคน
พวกเขายืนเรียงแถวเป็นระเบียบ ราวกับกองทัพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี