กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ดอกบัวขาวจ้าวอีซิน
“อ้อ ใช่แล้ว อายุมากแล้ว หูก็ตึงไปหมด”
หลี่เจิ้งชิงพูดพลางเอามือพัดอยู่ข้างหู ราวกับจะยืนยันว่าตัวเองไม่ได้โกหก
เหวินหร่านจู๋มองเขา สายตาสงบนิ่ง สุดท้ายเธอพยักหน้า ยกชามขึ้นซดน้ำซุปเส้นหนึ่งอึก
เธอให้โหลวเหยียนมาแล้ว ในเมื่อตาแก่ไม่อยากให้เธอเป็นห่วง เธอก็ทำเป็นไม่รู้เสียเลย
“รู้แล้ว”
หลี่เจิ้งชิงถอนหายใจโล่ง ไหล่ที่เกร็งค่อย ๆ ลดต่ำลง
เขาลุกขึ้นเดินไปที่เตา เริ่มเก็บกวาดชามช้อน
กว่าโหลวเหยียนจะมาก็ราว 6 โมงเย็นเศษ