กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ครู...ครู...ครู...ครูฝึกใหญ่...คือเธอ?
พวกเขาไม่รู้ว่ามาเมื่อไร ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่พูด ไม่ยิ้ม สายตากวาดไปทั่วใบหน้าของทุกคน
สนามฝึกเงียบลง
ไม่ใช่ความเงียบจากความกลัว แต่เป็นความเงียบที่ถูกกดทับ
บารมีของคนพวกนี้ไม่ได้ข่มคนด้วยเสียง แต่ข่มด้วยดาวบนบ่าเหล่านั้น
ดาวทุกดวงสร้างขึ้นจากอายุราชการทหารหลายสิบปี ยศทุกชั้นผ่านภารกิจนับครั้งไม่ถ้วน การฝึกซ้อมนับครั้งไม่ถ้วน และผ่านเส้นแบ่งความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน
คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา ฝีเท้าไม่รีบไม่ช้า
เหวินหร่านจู๋มองชายที่ใส่สูทสีน้ำตาลเข้มคนนั้น คิ้วยกขึ้นเล็กน้อย