กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 เฉลยแล้ว ไม่แอ๊บแล้ว!
เหวินหร่านจู๋ไม่หันหน้า แค่ขานรับสั้น ๆ ว่า “อืม”
เผยเยี่ยนจิ้นเงียบไปไม่กี่วินาที “หลายปีก่อน ผมไปเยี่ยมเจ้านิกายว่านแทนแม่”
เหวินหร่านจู๋หันข้างมองเขา ชายหนุ่มก็มองเธอครั้งหนึ่ง แล้วพูดต่อ
“ไปกับผู้อาวุโสใหญ่ วันนั้นเป็นปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ดอกหอมหมื่นลี้บานเต็มลาน พอลมพัด กลีบดอกก็ร่วงลงมา ปูพื้นเต็มไปหมด”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตามองไปยังที่ไกล ราวกับมองทะลุความมืดของค่ำคืน ไปเห็นบ่ายวันนั้นเมื่อหลายปีก่อน
“ก่อนไป ผู้อาวุโสใหญ่ตั้งใจไปซื้อถังหูลู่ บอกว่าเจ้านิกายว่านกำชับไว้ ต้องสองไม้ ลูกฮอว์ใหญ่ ๆ เคลือบน้ำตาลหนา ๆ