กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 131 ผลงานพู่กันของเสียนชิง?!!
กลิ่นหอมหวานละมุนของดอกส้มกระจายตัวออกในชั่วพริบตา ไม่ใช่ความหวานที่รุนแรง แต่เป็นกลิ่นดอกส้มยามเช้าที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำค้าง ราวกับดอกไม้ที่เพิ่งตื่นขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ
ตามมาด้วยกลิ่นอายอ่อนโยนของดอกพุดที่ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา ไม่แย่งชิงความโดดเด่น แต่กลับโอบล้อมความหวานละมุนของกลิ่นนำเอาไว้อย่างเงียบเชียบ ทำให้กลิ่นหอมโดยรวมดูนุ่มนวลและละมุนละไมยิ่งขึ้น
สุดท้ายคือกลิ่นไม้จันทน์หอม เป็นสายกลิ่นที่เบาบางยิ่งนักจมดิ่งอยู่ด้านล่าง หากไม่ตั้งใจดมแทบจะไม่รู้สึก แต่กลับทำให้กลิ่นหอมทั้งมวลมีจุดยึดเหนี่ยวที่มั่นคง
หรงเจาเหอนำข้อมือเข้าไปใกล้จมูก ดมแล้วดมอีก บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจหักห้ามได้