ตอนที่ 338 สี่ผู้อาวุโสผู้บุกเบิกแห่งสำนักศึกษาสามัญชน

ตอนที่ 338 สี่ผู้อาวุโสผู้บุกเบิกแห่งสำนักศึกษาสามัญชน

หลี่ชิงเฟิงรู้สึกราวกับวิญญาณของตนกำลังทะลุผ่านไปยังปลายสุดที่แท้จริงของจักรวาล

จักรวาลไร้ขอบเขตดับสูญและเกิดใหม่ต่อหน้าต่อตา

หมู่ดาวนับไม่ถ้วนเฉียดผ่านตัวเขา แล้วถอยหลังออกไปด้วยความเร็วสูง

ตลอดกระบวนการนี้ ภายในใจของหลี่ชิงเฟิงกลับสงบนิ่งอย่างยิ่ง

ไม่มีความหวาดกลัว

ไม่มีความกังวลว่าหนทางข้างหน้าจะนำไปสู่ที่ใด

มีเพียงความรู้สึกอิสระอย่างถึงที่สุด

ความอิสระนี้...อาจเป็นสภาวะ “ไร้สิ่งพึ่งพา” ที่จวงจื่อกล่าวถึงหลายครั้งในเจ็ดบทภายใน

จิตไม่พึ่งพาสิ่งใด