กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Carnet11
ตอนที่ 397 อัจฉริยะแห่งสำนักศึกษาสามัญชน! ความสับสนของอวี๋เสวียนเวย! กุ่ยเชอไม่ใช่กุ่ยเชอ
ใต้เป่ยโจว เหนือไหวโจว คือฟู่โจว
ฟู่โจวยาวตะวันออกตะวันตกกว่าสามหมื่นลี้ กว้างเหนือใต้ไม่ถึงหมื่นลี้
แม้ไม่ใช่แดนน้ำแข็งหิมะตลอดปีเหมือนเป่ยโจว ก็ยังหนาวกันดาร ด้วยเหตุนี้จึงกว้างใหญ่แต่อสูรเบาบาง นอกจากเผ่าที่ชอบหนาวไม่กี่ชนิดอย่างอินทรีน้ำแข็งกับเสือดาวหิมะ ที่นี่แทบเรียกได้ว่าร้างอสูร
ยามนี้ ณ มุมตะวันออกเฉียงใต้ของฟู่โจว ในพื้นที่ประหลาดซึ่งทะเลสาบแข็งตัวนับไม่ถ้วนเชื่อมต่อกัน พานหลีประมุขลัทธิไท่อี๋นั่งอยู่
บนหน้าแสงเขียวหม่นวูบต่อเนื่อง บางขณะถึงกับเลือนปรากฏเป็นสามใบหน้าต่างกัน
หนึ่งคือหน้าตน หนึ่งชั่วร้ายเย็นเยียบจนเพียงมองก็นึกถึงภูตผีเทพเจ้า ส่วนใบหน้าที่สามคือหยางเจาตี้!
ผ่านไปนาน พานหลีค่อยเก็บวิชา เมื่อแสงเขียวหม่นหายหมด เขาลืมตา ในดวงตามีแววเย้ยประหลาด
“มนุษย์...สมแล้วที่อักษรนี้เป็นขีดปัดซ้ายกับปัดขวา ปราชญ์บรรพชนผู้สร้างอักษร เกรงว่าจะเทียบกฎฟ้าดิน เลียนตะวันจันทรา จำแนกหมู่ดาว รู้ตามทวนหยินหยางได้จริง...”
“ใครจะคิดว่าหยางจิ่วฉินผู้ไร้มนุษยธรรม ฆ่าภรรยาอนุและลูกสาวตามใจในอดีต ยามนี้กลับรักหยางเจาตี้เพียงนี้?”