กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Carnet11
ตอนที่ 380 ดิน ไฟ น้ำ ลม! สวรรค์สังหาร! เมื่อองค์กรเซียนอยู่ข้าง ๆ ข้าก็ไร้ห่วงแล้ว!
“เทียนอู๋” ที่หลอมจากสิบสองร่างอูจินทำให้ร่างโคลนปิงจิ้งกับเทียนโจ่วแข็งค้างชั่วขณะพร้อมกัน ส่วนร่างจริงหลี่ชิงเฟิงเพียงรู้สึกอึดอัดอยู่บ้างโดยไม่รู้ตัว
“ตกลงเขา...สำเร็จหรือว่า...”
เขายังพูดไม่จบ เซี่ยวเจียงซานยังไม่หายผวา ส่วนกู่เหยา อาจุ้ย โจวเชวี่ย เซวี่ยจงเฉิน สือเชียนอวิ๋น จางเวยเวย และคนอื่นยังสมองว่างเปล่า ทันใดนั้น...
นภาถล่ม!
ท้องฟ้าทั้งผืนเหมือนปูนฉาบเพดานแตก ชั้นที่มีรูปร่างเนื้อแท้กลายเป็นเศษชิ้น ๆ ม้วนร่วง! เศษนภาสลายไม่หยุดขณะตก ลงไม่ถึงห้าร้อยจั้งก็หายเป็นว่างหมด
เมื่อเศษที่รบกวนสายตาสลาย...โฉมแท้นภาเผยออก!
ความดำไร้สิ้นสุด! ความไร้ระเบียบและสับสนถึงที่สุด ความคลั่งและทำลายล้างถึงที่สุด!
ความดำนี้...คือห้วงว่างที่เกิดจากรอยแยกมิติรวมกันโดยสมบูรณ์! ห้วงว่างไร้สิ้นสุดทั้งผืน!
ผู้ทรงเกียรติระดับก่อนกำเนิดจึงสร้างรอยแยกมิติระหว่างลงมือได้...แต่ห้วงว่างหลังนภาแตกถล่มตอนนี้กลับพาดทั้งท้องฟ้า!