เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 430 ไร้ซึ่งขีดจำกัดความเลว
พานเสวียอู่เพิ่งจะเดินมาถึงเขตที่พักพนักงาน ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถามไถ่สถานการณ์จากลูกน้องแถวนี้ ก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น
จากนั้น เสี่ยวหลี่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็ล้มตึงลงไปตามเสียงปืน ตรงลำคอมีรูเลือดขนาดใหญ่ เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกมาไม่หยุด
"มีคนบุกเข้ามา!" พานเสวียอู่เบิกตากว้าง กวาดสายตาไปล็อกเป้าหมายที่ร่างของฉางอวี่ในชุดเครื่องแบบทหารที่ถือปืนอยู่ด้านหน้าทันที
เขารู้อยู่แล้วว่าพวกทหารต้องบุกเข้ามาแน่ แต่คิดไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนี้
"บัดซบเอ๊ย!" ลูกน้องข้างกายพานเสวียอู่เห็นดังนั้นก็โกรธจนตาแดงก่ำ ยกปืนขึ้นเตรียมจะกราดยิงไปทางฉางอวี่
ทว่าถูกพานเสวียอู่ยกมือขวางเอาไว้เสียก่อน
"พวกแกสู้คนพวกนั้นไม่ได้หรอก" แม้พานเสวียอู่จะไม่ได้ฉลาดเป็นกรดเท่าน้องชายอย่างพานเสวียเหวิน
แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่