กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 400 แบบนี้มันสมเหตุสมผลตรงไหน?
"เหอะ" ซือหมิงเซิงเคาะขี้เถ้าบุหรี่เบาๆ "ทำไมเหรอ แตะต้องไม่ได้เลยสักคนหรือไง ฉันอดทนมามากพอแล้วนะ คนที่ตายไปคือลูกศิษย์ที่ฉันฝึกมากับมือ ส่วนคนที่บาดเจ็บปางตายในต่างแดนก็คือลูกสาวของฉัน แม้แต่โอกาสจะทวงความยุติธรรมให้พวกเขา ฉันก็ไม่มีสิทธิ์เลยงั้นเหรอ"
คำพูดนี้หนักหน่วงไม่น้อย ซือหมิงเซิงมีเหตุผลมากกว่าหวังเยวี่ยจวิน เขารู้ดีว่าทำไมถึงยังแตะต้องคนพวกนั้นไม่ได้ นอกจากจะไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่นแล้ว ยังสามารถใช้คนพวกนี้เป็นเหยื่อล่อเพื่อล้วงความลับจากศัตรูกลับคืนมาได้อีกด้วย
ซือหมิงเซิงไม่ใช่คนที่ไม่เห็นแก่ส่วนรวม และไม่ใช่คนที่จะยอมถอยให้ไม่ได้