กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 ฝังใจจนยากจะลืมเลือน
ขอแค่เธอกับน้องหมาป่าปรากฏตัว ห่ากระสุนจะต้องพุ่งตรงมาทางนี้แน่นอน
"แต่ว่า..." เหวินตี๋อ้าปากจะค้านตามสัญชาตญาณ ทว่าเฉินเนี่ยนไวกว่า
"น้องหมาป่าไม่อยู่ แต่ยังมีฉัน ฉันจะล่อเป้าดึงดูดกระสุนให้มากขึ้น พวกคุณแกล้งทำเป็นกำลังช่วยฉันตีฝ่าวงล้อมออกไป" เฉินเนี่ยนพูดเร็วปรื๋อ แต่สื่อความหมายได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง
"ผม..."
"ไม่ต้องผมอะไรทั้งนั้น มาถึงขั้นนี้แล้ว ลังเลไม่ได้อีก" พูดจบ เฉินเนี่ยนก็เอื้อมมือไปหยิบระเบิดมือหลายลูกมาจากสายสะพายของเหวินตี๋ จากนั้นก็กลิ้งตัวกระโดดหลบ ทิ้งระยะห่างออกจากเหวินตี๋และคนอื่นๆ ทันที