ตอนที่ 127 ห้าแสนเดินได้

ตอนที่ 127 ห้าแสนเดินได้

ความจริงพิสูจน์แล้วว่า เฉินเนี่ยนมองโลกในแง่ดีเกินไป

หลังจากที่พวกเขาเดินจากไปได้ราวหนึ่งชั่วโมง ก็มีคนอีกกลุ่มหนึ่งเดินทางมาถึงจุดนี้

“เสียงปืนดังมาจากตรงนี้ บนพื้นยังมีปลอกกระสุนกับรอยเลือดอยู่เลย”

คนกลุ่มนี้ต่างใช้ผ้าสีเขียวปิดบังใบหน้าท่อนล่างเอาไว้

“ทางนั้น” หนึ่งในนั้นชี้ไปที่พุ่มหญ้าข้างทางซึ่งมีรอยลากผ่านจนหญ้าราบเป็นทาง

ทุกคนหันไปมอง ก็เห็นศพของเสี่ยวกานถูกทิ้งอยู่ตรงนั้น

พวกเฉินเนี่ยนพอจะคุมตัวเชลยที่ยังเดินไหวไปด้วยได้ แต่สำหรับศพของเสี่ยวกาน พวกเขาย่อมไม่แบกไปด้วยแน่นอน