กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 122 ยอมทรยศคนทั้งโลก ดีกว่าให้คนทั้งโลกทรยศ
ใต้แสงจันทร์สลัวบนเขาไป๋เฟิง สัตว์เล็กต่างพากันออกหากิน การเข่นฆ่าดำเนินไปท่ามกลางความมืดมิด ขณะเดียวกัน สัตว์ร้ายก็ซุ่มซ่อนตัวในเงามืด รอจังหวะที่เหยื่อเผลอเพื่อพุ่งเข้าปลิดชีพในครั้งเดียว
“เผิง รอบนี้ถ้าเราจับคนพวกนั้นได้ กลับไปจะแลกเงินได้เท่าไหร่” ชายคนหนึ่งในพุ่มไม้แสยะยิ้ม สำเนียงการพูดฟังดูแปร่งหู
ข้างตัวเขามีชายอีกคนหมอบอยู่ บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นพาดเฉียง สีหน้าเคร่งขรึม พอได้ยินคำถามก็ตอบกลับอย่างเย็นชา “นายพูดภาษาเวียดนามใต้กับฉันก็ได้ ฉันพูดได้และฟังออก”