ตอนที่ 109 จู่ๆ เอวก็หลวมโพรก ช่วงล่างเย็นวาบ

ตอนที่ 109 จู่ๆ เอวก็หลวมโพรก ช่วงล่างเย็นวาบ

เสียงปืนดังก้องขึ้นกลางความมืด

เงาร่างที่กำลังวิ่งหนีอย่างรวดเร็วกลางป่าเขาร่วงวูบลงทันที

เฉินเนี่ยนเห็นภาพนั้นชัดเจน แต่เธอก็ยังไม่กล้าประมาท

เธอค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้จุดที่อีกฝ่ายล้มลงอย่างระมัดระวัง ปลายกระบอกปืนแหวกพงหญ้ารกสูงระดับเอวออกอย่างช้าๆ

ทว่าในจังหวะที่เฉินเนี่ยนกำลังจะเดินไปถึงตัว ประกายแสงเย็นเยียบก็วาบขึ้นตรงหน้า มีดสั้นเล่มหนึ่งตวัดพุ่งเข้าใส่ดวงตาของเธออย่างรวดเร็ว

อีกฝ่ายลงมือเด็ดขาดและอำมหิต ไม่เปิดโอกาสให้เฉินเนี่ยนได้ตั้งตัวสวนกลับแม้แต่น้อย

เฉินเนี่ยนจำต้องยกสองมือขึ้น ใช้ปืนในอ้อมแขนรับคมมีดเอาไว้

หลังจากหลบการโจมตีพ้น ทั้งคู่ก็ดีดตัวแยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว จ้องมองอีกฝ่ายด้วยความระแวดระวัง