กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 46 เหวินตี๋คือคนหน้าเละคนนั้นเหรอ?
เหวินตี๋รับกล้องส่องทางไกลมา จังหวะเดียวกับที่เห็นเฉินเนี่ยนแบกสัมภาระเดินหน้าต่อ แถมความเร็วยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มุมปากเขาหยักขึ้นโดยไม่รู้ตัว
พอได้ยินคำพูดของสุยเลี่ยง เหวินตี๋ชะงักไปนิดก่อนจะรีบแก้ตัว "ผมก็แค่อยากมาดูว่าคนที่จะมาเป็นลูกทีมในอนาคตมีฝีมือระดับไหน อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพราะผมพาเธอกลับเมืองหลวง บางทีเธออยู่บนเขาไป๋เฟิงอาจจะมีความสุขกว่านี้ก็ได้"
สุยเลี่ยงหัวเราะหึในลำคอ หามุมหินก้อนใหญ่นั่งลง มือข้างหนึ่งเผลอนวดข้อเท้าซ้ายตัวเองเบาๆ "ข้ออ้างชัดๆ รู้จักนายมาตั้งนาน ทำไมจะดูไม่ออกว่านายคิดอะไรอยู่"