ตอนที่ 28 ทำไมในหอพักถึงมียมบาลเดินดินแบบนี้มาอยู่ด้วยเนี่ย

ตอนที่ 28 ทำไมในหอพักถึงมียมบาลเดินดินแบบนี้มาอยู่ด้วยเนี่ย

ตอนนี้ซูไป๋เหลียนกลัวจนแทบจะฉี่ราดอยู่แล้ว

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ต่อให้เอาปืนมาจ่อหัว เธอก็ไม่มีวันคิดมาหาเรื่องเฉินเนี่ยนเด็ดขาด

"ไปกันเถอะ" อยู่ๆ เฉินเนี่ยนก็ยื่นมือออกไปทางซูไป๋เหลียน

"อ๊าย! ไว้ชีวิตฉันด้วย! ฉันรู้ผิดแล้ว!" ซูไป๋เหลียนตกใจจนแทบจะทรุดตัวลงไปคุกเข่าขอชีวิต สองมือยกขึ้นปิดหน้าแน่น กลัวว่าเฉินเนี่ยนจะพลั้งมือเอาใบมีดโกนกรีดหน้าเธอเข้า

ส่วนหลี่ชุนเยี่ยนที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับดูออกว่าเฉินเนี่ยนกำลังทำอะไร

พานเหม่ยเฟิ่งตกใจจนหน้าซีดเผือด เธอคว้าแขนหลี่ชุนเยี่ยนมากอดไว้แน่นแล้วพูดเสียงสั่น "ต่อไปพวกเราจะไม่โดนแบบซูไป๋เหลียนใช่ไหม โชคดีนะที่วันนั้นฉันไม่ได้ไปหาเรื่องเฉินเนี่ยน น่ากลัวชะมัด!"