ตอนที่ 2 บ้านนี้มีเฉินเนี่ยน ก็ต้องไม่มีผม

ตอนที่ 2 บ้านนี้มีเฉินเนี่ยน ก็ต้องไม่มีผม

ในเสี้ยววินาทีที่เหอฮุ่ยลงมือ เฉินเนี่ยนก็คาดการณ์การเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้ล่วงหน้าแล้ว

กระดาษแผ่นนั้นที่กำลังจะปลิวมาฟาดหน้า ถูกมือเรียวคว้าหมับไว้ได้ทันท่วงที

เฉินเนี่ยนพับกระดาษแผ่นนั้นอย่างบรรจง แล้วเก็บใส่ลงไปในห่อผ้าที่มีรอยปะชุนอย่างดี

เธอรู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่หนักอึ้งในอกถูกปลดเปลื้องออกไปจนหมดสิ้น รอยยิ้มบนใบหน้าจึงดูจริงใจและโล่งโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"สหายเหอ ลาก่อน และไม่ต้องพบกันอีก"

พูดจบ เฉินเนี่ยนก็ก้าวเท้าเดินออกไปทางประตูใหญ่ด้วยท่าทางเบาสบาย

ราวกับว่าการก้าวเท้าครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเดินออกจากบ้านตระกูลจี้ แต่เป็นการก้าวไปสู่อนาคตที่สดใสกว่าเดิม

อย่างเช่น เธอจะไม่ยอมฝืนใจตัวเองเป็นแค่เจ้าหน้าที่ดูแลเอกสารเพื่อรักษาหน้าตาให้ตระกูลจี้อีกต่อไป

เธอจะเป็นทหาร