เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ภรรยาท่านนายกเมืองที่ยังดี ๆ อยู่ แปะทีเดียวก็หายไป
เห็นอันหลิงซิวที่ยังลังเลอยู่ ฉีหยวนก็ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ สีหน้าบึ้งลงทันที
“เจ้าจะบอกว่าข้าผู้เป็นบุตรเต๋าไม่มีสิทธิ์ให้เมียเจ้าออกมาพบงั้นหรือ”
“ท่านเข้าใจผิดแล้ว”
หน้าผากของอันหลิงซิวมีเหงื่อซึมออกมาเป็นเม็ดละเอียดทันที สีหน้าขมขื่นพูดว่า “ภรรยาของข้ามันติดธุระไม่สะดวกจริง ๆ ให้ลูกสาวของข้าแทนแม่นางรินเหล้าไถ่โทษให้ท่านดีไหม ท่านเห็นเป็นอย่างไร”
พูดพลางก็โบกมือเรียกอันไฉ่หลานที่ยืนอยู่ไม่ไกล “หลานเอ๋อร์ รีบมารินเหล้ารับใช้ท่านบุตรเต๋าซะ อย่าให้เสียมารยาท”
พอคำนี้ออกมา ทั้งห้องโถงใหญ่ก็ตกใจกันหมด สายตาที่มองอันหลิงซิวยิ่งแปลกพิลึก แถมยังมีความ......เลื่อมใสปนอยู่จาง ๆ
หา?!
หมอนี่ใจเด็ดจริง ๆ!
เพื่อรักษาเมียไว้ ยอมสละลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองเลยเหรอเนี่ย?