กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 620 จบเนื้อเรื่องหลัก
มู่ฉือเอ่ยอย่างขุ่นเคือง
“เวินเหยียนจือ! เจ้าเกินไปแล้ว! เหตุใดต้องทำให้ข้าตกใจเช่นนี้ด้วย!”
“โจร” ที่ลักพาตัวนางหัวเราะเสียงต่ำเมื่อได้ยิน
จากนั้นก็รวบตัวนางขึ้นมาอย่างฉับพลัน แล้วกอดไว้ในอ้อมแขนอย่างมั่นคง
“ฮูหยินฉลาดจริง ๆ มองออกว่าสามีผู้นี้เป็นใครเร็วเพียงนี้เชียวหรือ”
เขาพูดพลางตบหลังนางเบา ๆ ช่วยให้นางหายใจเป็นปกติ
“ข้าไม่ได้โง่เสียหน่อย หากหนานกงถูกลักพาตัวไปจริง เหตุใดถึงไม่มีความเคลื่อนไหวเลยสักนิด แล้วยังมีองครักษ์เงาที่เจ้าจัดไว้ด้วย……ที่สำคัญที่สุดคือร่างกายนี้ของเจ้า ข้าคุ้นเคยยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด”