กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 610 จิ่งเยี่ยน: ข้าจะเป็นพ่อบุญธรรม
หรงหลิ่นหาใช่คนรักสงบเก็บตัวไม่
ตลอดทาง ใบหน้าหล่อเหลาราวปีศาจของเขาดึงดูดวาสนารักอันยุ่งเหยิงมามากมาย
มู่ฉือดูแคลนเรื่องนี้นัก มักบ่นให้เวินจิ่นอวิ๋นฟังอยู่เสมอ
ต่อให้หรงหลิ่นยืนอยู่ตรงหน้า นางก็ยังพูดตรงไม่อ้อมค้อม
หรงหลิ่นเชิญเวินจิ่นอวิ๋นไปแคว้นซีฉีหลายครั้ง แม้ถูกปฏิเสธก็ยังไม่ยอมแพ้
ไม่นาน เขาก็หันไปคิดชักชวนมู่ฉือแทน
“องค์หญิง แคว้นซีฉีของเรามีของแปลกใหม่มากมาย คึกคักกว่าหลิ่งซีเสียอีก หากพวกท่านไปแคว้นซีฉีได้ ซื่อจื่อผู้นี้จะต้อนรับอย่างดี รับรองว่าพวกท่านมาแล้วไม่เสียเที่ยว...”
มู่ฉือเบ้ปาก เหลือบมองเขาแล้วถามย้อน
“คึกคักหรือ?