กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 590 ตั้งครรภ์
หลังมู่ฉือหมดสติ เวินจิ่นอวิ๋นก็อุ้มนางกลับไปยังเรือนหลักทันที
แม่นมหลิ่วกับหนานกงตามหลังมาติด ๆ ต่างขมวดคิ้วด้วยความร้อนใจ
“ใต้เท้า องค์หญิงอยู่ดี ๆ เหตุใดจึงหมดสติไปได้เล่า?
“ตอนนี้ต้องตามท่านหมอมา…”
คำพูดมาถึงริมฝีปาก แม่นมหลิ่วก็พลันนึกได้ว่าใต้เท้าเชี่ยวชาญวิชาแพทย์อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเชิญท่านหมอคนอื่นมา
ครั้นเห็นใต้เท้ากำลังจับชีพจรให้องค์หญิง แม่นมหลิ่วจึงเงียบเสียงไป
นิ้วมือของเวินจิ่นอวิ๋นแตะเบา ๆ ที่ข้อมือของมู่ฉือ
ขณะสัมผัสลักษณะชีพจรของนาง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน
ตอนแรกเป็นกังวล จากนั้นก็ฉงนสงสัย ต่อมากลับกลายเป็นประหลาดใจและยินดี…