กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 577 นางไม่อยากมีบุตร
ยามค่ำคืน เวินจิ่นอวิ๋นกับมู่ฉือนอนอยู่ในห้องเดียวกัน
เขาเพิ่งปิดหน้าต่าง มู่ฉือก็โอบกอดเขาจากด้านหลัง
ชั่วขณะนั้น ร่างของเขาพลันชะงักเล็กน้อย
“เป็นอะไรไปหรือ?” เวินจิ่นอวิ๋นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
มู่ฉือแนบแก้มกับแผ่นหลังของเขา น้ำเสียงอ่อนหวานดุจสายน้ำ
“พี่เหยียนจือ ท่านเป็นคนดีที่สุด”
คำพูดของนางทำให้หัวใจเวินจิ่นอวิ๋นอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย
มู่ฉือกล่าวเสริม
“แม่สาวน้อยเสี่ยวชุนต้องชอบท่านแน่”