กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 572 องค์หญิงไม่พอพระทัยแล้ว
หลังการพบกันคราวนี้ มู่ฉือมองท่านตาฝ่ายมารดาเปลี่ยนไปมาก
พอเวินจิ่นอวิ๋นถามนางว่ารู้สึกอย่างไร นางก็เชิดคางอย่างหยิ่งทะนง
“ก็พอใช้ได้ อย่างน้อยก็ไม่ได้น่ารำคาญนัก”
ในช่วงหลายวันต่อมา ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวมาหาบ่อยครั้ง
ตอนแรกมู่ฉือไม่อยากพบนาง จึงหาข้ออ้างสารพัดมาปฏิเสธ
ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็ไม่ขุ่นเคืองแม้แต่น้อย ทุกครั้งล้วนให้คนนำของมามอบให้องค์หญิง
นอกจากของเล่นของใช้ของแม่นางแล้ว ยังมีขนมที่ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวทำด้วยตนเอง
มู่ฉือค่อย ๆ รู้สึกว่า บางทีนางอาจไม่ควรใจร้ายกับท่านตาท่านย่าเช่นนี้
ดังนั้นนางจึงยอมพบฮูหยินผู้เฒ่าเซียว