กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 570 ของท่านน้าชายก็คือของข้า
หลังซ่งจืออันตาย มู่เจวี๋ยเจิงก็ปลดปมในใจไปได้เรื่องหนึ่ง
คราวนี้เขาไม่ต้องกังวลอีกแล้วว่าซ่งจืออันจะลักพาตัวเสด็จพี่หญิงไปอีก
เขามีภารกิจบ้านเมืองมากมาย จึงอยากเชิญมู่ฉือเข้าวังมาพบปะและร่วมโต๊ะอาหาร
เวินจิ่นอวิ๋นถามความเห็นของมู่ฉือ นางครุ่นคิดแล้วก็ปฏิเสธไปก่อน
ภายในวังหลวง
ไทเฮาทราบว่ามู่ฉือยังไม่ตาย ก็อยากพบหน้านางด้วยตนเองมานานแล้ว
แต่แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังเชิญนางมาไม่ได้ หัวใจของไทเฮาจึงห่อเหี่ยวไปครึ่งหนึ่ง
“แม่นมอวี้ฉาน เจ้าคิดว่าอันหยางประสบเรื่องใดมาบ้างตลอดกว่าหนึ่งปีนี้
“ข้าสับสนยิ่งนัก งานศพครั้งนั้นเป็นเรื่องหลอกลวงจริงหรือ”