กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 537 พาเผยฮู่กลับไป
คืนสิ้นปี
คุกเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและเจ็บปวด
ในห้องขังที่มู่ชิงชิงอยู่มีนักโทษหญิงหลายคน
นางขดตัวอยู่มุมห้องเพียงลำพัง ไม่ยอมพูดคุยกับพวกนาง
นักโทษหญิงคนหนึ่งชวนคุย นางก็ไม่สนใจ
นางยังไม่รู้ผลตัดสินคดีของตน จึงคิดเอาเองว่าตนแตกต่างจากคนเหล่านี้ ไม่ช้าก็เร็วต้องได้ออกไป
คนฉลาดมองความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของนางออกแล้ว จึงไม่อยากข้องเกี่ยวด้วย
เมื่อรู้ว่านางคืออดีตองค์หญิงเจาหยางและเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของนครหลวง พวกนางต่างมองด้วยสายตากังขา
ขณะเดียวกันก็ประหลาดใจยิ่งนัก องค์หญิงมาอยู่ในคุกเดียวกับพวกนางได้อย่างไร