กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 500 หวังเหยี่ยนพูดความจริงหลังเมามาย
กรรไกรใหญ่ของลวี่เยียน นางให้คนทำขึ้นมาเอง
ก่อนหน้านี้ในจวนของท่านก็มีกกรรไกรใหญ่ แต่ไม่มีฟันเลื่อยแบบนี้
ดังนั้นมู่ฉือจึงสังเกตเห็นตั้งแต่แรก
เมื่อก่อนแม่นมหลิ่วก็ชื่นชมลวี่เยียนมาก คิดว่านางขยันขันแข็งและทำงานเก่ง
แต่หนานกงบอกนางว่า—ก่อนหน้านี้องค์หญิงสนใจดูตอนลวี่เยียนชำแหละสิ่งของ
ตั้งแต่นั้นมา แม่นมหลิ่วก็ไม่ชอบลวี่เยียนอีกเลย
นางเผลอไม่อยากให้ลวี่เยียนเข้าใกล้องค์หญิง
“องค์หญิง พวกเรากลับห้องกันเถิด อีกประเดี๋ยวก็ถึงเวลายกสำรับเย็นแล้ว”
มู่ฉือพยักหน้าเล็กน้อย