กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 494 เจ้ากล้าผ่าคนหรือไม่
หลังเวินจิ่นอวิ๋นกลับจวน มู่ฉือก็ยังไม่หลับ
เขาดึงนางเข้ามาในอ้อมแขน นางก็เชื่อฟังดี ขยับถูไถกับอกเขาเบา ๆ
“พี่เหยียนจือ ข้าดีใจอยู่หน่อย ๆ”
“เรื่องใดทำให้เจ้าดีใจหรือ” เวินจิ่นอวิ๋นพูดจาจริงจังเป็นงานเป็นการ แต่มือกลับซุกซน
มู่ฉือครางกระเง้ากระงอด แผ่นหลังแอ่นขึ้นเล็กน้อยเพื่อหลบเขา แต่ก็อดมุดเข้าไปในอ้อมแขนเขาไม่ได้
“อื้อ…ท่านน่าชัง…ไม่ยอมฟังข้าพูดดี ๆ เลย”
“อืม ไว้ค่อยพูดกัน”
เวินจิ่นอวิ๋นก้มลงจุมพิตริมฝีปากอ่อนนุ่มของนาง ปลายลิ้นไล้ผ่านมุมปาก แล้วซบลงตรงไหล่กับลำคอของนาง ก่อนเลิกเสื้อนอนตัวหลวมขึ้น
มือของเขาก็แนบลงบนร่างอรชรของนางในเวลาเดียวกัน