กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 492 ท่านซือหม่าหลิวเข้าคุก
“เจ้า...เจ้าไม่สบายตรงไหนอีกหรือ?” มู่จิ้งเสวี่ยนถามเสียงเบา น้ำเสียงเจือความกระวนกระวาย
ไป๋ผิงถิงกลอกตา แล้วหันมามองเขา
“นอนไม่หลับ”
กลางวันนางตื่นเต้นมากอยู่แล้ว จึงหลับยาก พอครู่ก่อนยังได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเล็กน้อยจากห้องข้าง ๆ ก็อดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้
เดิมทีนางหลับตาอยู่ พอได้ยินมู่จิ้งเสวี่ยนลุกขึ้น นางถึงค่อยลืมตา
มู่จิ้งเสวี่ยนกุมขมับ
“เบิกตาโตขนาดนี้ จะยิ่งนอนไม่หลับหรือไม่?”
นางเป็นภรรยาของเขา ทั้งยังต้องคลอดและเลี้ยงลูกให้เขา เขาย่อมไม่อาจปฏิบัติต่อนางอย่างไม่เป็นธรรม
เขาสูญเสียไปมากมาย แต่ก็ได้รับมามากมายเช่นกัน