กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 486 นางคิดถึงอาฮู่แล้ว
หร่วนอิงเจี๋ยมาถึงห้องลับ ราวกับปลาได้น้ำ
เขาทำตามคำขอขององค์หญิง ใช้เข็มกับด้ายเย็บปากสาวใช้
ก่อนเริ่มเย็บ สาวใช้ตัวเย็นเฉียบ อยากฆ่าตัวตายด้วยตนเองอย่างยิ่ง
ทว่านางถูกมัดไว้กับเตียงไม้ วิธีเดียวที่ทำได้ก็คือกัดลิ้นฆ่าตัวตาย
สิ่งที่นางคิดได้ มู่ฉือกับหร่วนอิงเจี๋ยคิดไว้ก่อนแล้ว
หร่วนอิงเจี๋ยเอาไม้เนื้อนุ่มรองใต้ลิ้นของนาง ทั้งยังถอนฟันไปหลายซี่
ปากสาวใช้เต็มไปด้วยเลือด เจ็บปวดราวกับตายทั้งเป็น แต่ยังคงร้องว่า “ใต้เท้าช่วยข้าด้วย”
ทว่าเวินจิ่นอวิ๋นเพียงกุมมือองค์หญิงไว้แน่น จิตใจทั้งหมดอยู่กับนาง
อาจเพราะไม่ได้ทำงานละเอียดเช่นนี้มานาน หร่วนอิงเจี๋ยจึงทำพลาดในครั้งแรก